|
[1] in finem psalmus David
[2] in te Domine speravi non confundar in aeternum in iustitia tua libera me
[3] inclina ad me aurem tuam adcelera ut eruas me esto mihi in Deum protectorem et in domum refugii ut salvum me facias
[4] quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu et propter nomen tuum deduces me et enutries me
[5] educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi quoniam tu es protector meus
[6] in manus tuas commendabo spiritum meum redemisti me Domine Deus veritatis
[7] odisti observantes vanitates supervacue ego autem in Domino speravi
[8] exultabo et laetabor in misericordia tua quoniam respexisti humilitatem meam salvasti de necessitatibus animam meam
[9] nec conclusisti me in manibus inimici statuisti in loco spatioso pedes meos
[10] miserere mei Domine quoniam tribulor conturbatus est in ira oculus meus anima mea et venter meus
[11] quoniam defecit in dolore vita mea et anni mei in gemitibus infirmata est in paupertate virtus mea et ossa mea conturbata sunt
[12] super omnes inimicos meos factus sum obprobrium et vicinis meis valde et timor notis meis qui videbant me foras fugerunt a me
[13] oblivioni datus sum tamquam mortuus a corde factus sum tamquam vas perditum
[14] quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu in eo dum convenirent simul adversus me accipere animam meam consiliati sunt
[15] ego autem in te speravi Domine dixi Deus meus es tu
[16] in manibus tuis sortes meae eripe me de manu inimicorum meorum et a persequentibus me
[17] inlustra faciem tuam super servum tuum salvum me fac in misericordia tua
[18] Domine ne confundar quoniam invocavi te erubescant impii et deducantur in infernum
[19] muta fiant labia dolosa quae loquuntur adversus iustum iniquitatem in superbia et in abusione
[20] quam magna multitudo dulcedinis tuae Domine; quam abscondisti timentibus te perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum
[21] abscondes eos in abdito faciei tuae a conturbatione hominum proteges eos in tabernaculo a contradictione linguarum
[22] benedictus Dominus quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita
[23] ego autem dixi in excessu mentis meae proiectus sum a facie oculorum tuorum ideo exaudisti vocem orationis meae dum clamarem ad te
[24] diligite Dominum omnes sancti eius quoniam; veritates requirit Dominus et retribuit abundanter facientibus superbiam
[25] viriliter agite et confortetur cor vestrum omnes qui speratis in Domino
|