|
[1] nunc autem derident me iuniores tempore quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei
[2] quorum virtus manuum erat mihi pro nihilo et vita ipsa putabantur indigni
[3] egestate et fame steriles qui rodebant in solitudine squalentes calamitate et miseria
[4] et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum
[5] qui de convallibus ista rapientes cum singula repperissent ad ea cum clamore currebant
[6] in desertis habitabant torrentium et in cavernis terrae vel super glaream
[7] qui inter huiuscemodi laetabantur et esse sub sentibus delicias conputabant
[8] filii stultorum et ignobilium et in terra penitus non parentes
[9] nunc in eorum canticum versus sum et factus sum eis proverbium
[10] abominantur me et longe fugiunt a me et faciem meam conspuere non verentur
[11] faretram enim suam aperuit et adflixit me et frenum posuit in os meum
[12] ad dexteram orientis calamitatis meae ilico surrexerunt pedes meos subverterunt et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis
[13] dissipaverunt itinera mea insidiati sunt mihi et praevaluerunt et non fuit qui ferret auxilium
[14] quasi rupto muro et aperta ianua inruerunt super me et ad meas miserias devoluti sunt
[15] redactus sum in nihili abstulisti quasi ventus desiderium meum et velut nubes pertransiit salus mea
[16] nunc autem in memet ipso marcescit anima mea et possident me dies adflictionis
[17] nocte os meum perforatur doloribus et qui me comedunt non dormiunt
[18] in multitudine eorum consumitur vestimentum meum et quasi capitio tunicae sic cinxerunt me
[19] conparatus sum luto et adsimilatus favillae et cineri
[20] clamo ad te et non exaudis me sto et non respicis me
[21] mutatus es mihi in crudelem et in duritia manus tuae adversaris mihi
[22] elevasti me et quasi super ventum ponens elisisti me valide
[23] scio quia morti tradas me ubi constituta domus est omni viventi
[24] verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam et si corruerint ipse salvabis
[25] flebam quondam super eum qui adflictus erat et conpatiebatur anima mea pauperi
[26] expectabam bona et venerunt mihi mala praestolabar lucem et eruperunt tenebrae
[27] interiora mea efferbuerunt absque ulla requie praevenerunt me dies adflictionis
[28] maerens incedebam sine furore consurgens in turba clamavi
[29] frater fui draconum et socius strutionum
[30] cutis mea denigrata est super me et ossa mea aruerunt prae caumate
[31] versa est in luctum cithara mea et organum meum in vocem flentium
|