[1] addidit quoque Iob adsumens parabolam suam et dixit [2] vivit Deus qui abstulit iudicium meum et Omnipotens qui ad amaritudinem adduxit animam meam [3] quia donec superest halitus in me et spiritus Dei in naribus meis [4] non loquentur labia mea iniquitatem nec lingua mea meditabitur mendacium [5] absit a me ut iustos vos esse iudicem donec deficiam non recedam ab innocentia mea

[6] iustificationem meam quam coepi tenere non deseram nec enim reprehendit me cor meum in omni vita mea [7] sit ut impius inimicus meus et adversarius meus quasi iniquus [8] quae enim spes est hypocritae si avare rapiat et non liberet Deus animam eius [9] numquid clamorem eius Deus audiet cum venerit super illum angustia [10] aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum in omni tempore

[11] docebo vos per manum Dei quae Omnipotens habeat nec abscondam [12] ecce vos omnes nostis et quid sine causa vana loquimini [13] haec est pars hominis impii apud Deum et hereditas violentorum quam ab Omnipotente suscipient [14] si multiplicati fuerint filii eius in gladio erunt et nepotes eius non saturabuntur pane [15] qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu et viduae illius non plorabunt

[16] si conportaverit quasi terram argentum et sicut lutum praeparaverit vestimenta [17] praeparabit quidem sed iustus vestietur illis et argentum innocens dividet [18] aedificavit sicut tinea domum suam et sicut custos fecit umbraculum [19] dives cum dormierit nihil secum auferet aperit oculos suos et nihil inveniet [20] adprehendit eum quasi aqua inopia nocte opprimet eum tempestas

[21] tollet eum ventus urens et auferet et velut turbo rapiet eum de loco suo [22] et mittet super eum et non parcet de manu eius fugiens fugiet [23] stringet super eum manus suas et sibilabit super illum intuens locum eius