[1] respondens autem Iob dixit [2] audivi frequenter talia consolatores onerosi omnes vos estis [3] numquid habebunt finem verba ventosa aut aliquid tibi molestum est si loquaris [4] poteram et ego similia vestri loqui atque utinam esset anima vestra pro anima mea [5] consolarer et ego vos sermonibus et moverem caput meum super vos

[6] roborarem vos ore meo et moverem labia quasi parcens vobis [7] sed quid agam si locutus fuero non quiescet dolor meus et si tacuero non recedet a me [8] nunc autem oppressit me dolor meus et in nihili redacti sunt omnes artus mei [9] rugae meae testimonium dicunt contra me et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi [10] collegit furorem suum in me et comminans mihi infremuit contra me dentibus suis hostis meus terribilibus oculis me intuitus est

[11] aperuerunt super me ora sua exprobrantes percusserunt maxillam meam satiati sunt poenis meis [12] conclusit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradidit [13] ego ille quondam opulentus repente contritus sum tenuit cervicem meam confregit me et posuit sibi quasi in signum [14] circumdedit me lanceis suis convulneravit lumbos meos non pepercit et effudit in terra viscera mea [15] concidit me vulnere super vulnus inruit in me quasi gigans

[16] saccum consui super cutem meam et operui cinere cornu meum [17] facies mea intumuit a fletu et palpebrae meae caligaverunt [18] haec passus sum absque iniquitate manus meae cum haberem mundas ad Deum preces [19] terra ne operias sanguinem meum neque inveniat locum in te latendi clamor meus [20] ecce enim in caelo testis meus et conscius meus in excelsis

[21] verbosi mei amici mei ad Deum stillat oculus meus [22] atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo quomodo iudicatur filius hominis cum collega suo [23] ecce enim breves anni transeunt et semitam per quam non revertar ambulo