|
[1] addens quoque Heliu haec locutus est
[2] sustine me paululum et indicabo tibi adhuc enim habeo quod pro Deo loquar
[3] repetam scientiam meam a principio et operatorem meum probabo iustum
[4] vere enim absque mendacio sermones mei et perfecta scientia probabitur tibi
[5] Deus potentes non abicit cum et ipse sit potens
[6] sed non salvat impios et iudicium pauperibus tribuit
[7] non aufert a iusto oculos suos et reges in solio conlocat in perpetuum et illi eriguntur
[8] et si fuerint in catenis et vinciantur funibus paupertatis
[9] indicabit eis opera eorum et scelera eorum quia violenti fuerint
[10] revelabit quoque aurem eorum ut corripiat et loquetur ut revertantur ab iniquitate
[11] si audierint et observaverint conplebunt dies suos in bono et annos suos in gloria
[12] si autem non audierint transibunt per gladium et consumentur in stultitia
[13] simulatores et callidi provocant iram Dei neque clamabunt cum vincti fuerint
[14] morietur in tempestate anima eorum et vita eorum inter effeminatos
[15] eripiet pauperem de angustia sua et revelabit in tribulatione aurem eius
[16] igitur salvabit te de ore angusto latissime et non habentis fundamentum subter se requies autem mensae tuae erit plena pinguedine
[17] causa tua quasi impii iudicata est causam iudiciumque recipies
[18] non te ergo superet ira ut aliquem opprimas nec multitudo donorum inclinet te
[19] depone magnitudinem tuam absque tribulatione et omnes robustos fortitudine
[20] ne protrahas noctem ut ascendant populi pro eis
[21] cave ne declines ad iniquitatem hanc enim coepisti sequi post miseriam
[22] ecce Deus excelsus in fortitudine sua et nullus ei similis in legislatoribus
[23] quis poterit scrutari vias eius aut quis ei dicere operatus es iniquitatem
[24] memento quod ignores opus eius de quo cecinerunt viri
[25] omnes homines vident eum unusquisque intuetur procul
[26] ecce Deus magnus vincens scientiam nostram numerus annorum eius inaestimabilis
[27] qui aufert stillas pluviae et effundit imbres ad instar gurgitum
[28] qui de nubibus fluunt quae praetexunt cuncta desuper
[29] si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum
[30] et fulgurare lumine suo desuper cardines quoque maris operiet
[31] per haec enim iudicat populos et dat escas multis mortalibus
[32] in manibus abscondit lucem et praecipit ei ut rursus adveniat
[33] adnuntiat de ea amico suo quod possessio eius sit et ad eam possit ascendere
|