|
[1] visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae locutus est
[2] concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei Deus
[3] vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac
[4] et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus
[5] cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac
[6] dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi
[7] rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret filium quem peperit ei iam seni
[8] crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius
[9] cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham
[10] eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac
[11] dure accepit hoc Abraham pro filio suo
[12] cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi semen
[13] sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est
[14] surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat in solitudine Bersabee
[15] cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam arborum quae ibi erant
[16] et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et flevit
[17] exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est
[18] surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam eum
[19] aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere
[20] et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis sagittarius
[21] habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti
[22] eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad Abraham Deus tecum est in universis quae agis
[23] iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua versatus es advena
[24] dixitque Abraham ego iurabo
[25] et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi illius
[26] respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti mihi et ego non audivi praeter hodie
[27] tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque ambo foedus
[28] et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum
[29] cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti seorsum
[30] at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium mihi quoniam ego fodi puteum istum
[31] idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt
[32] et inierunt foedus pro puteo Iuramenti
[33] surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni
[34] et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis
|