Douay-Rheims DR + LV Latin Vulgate  
Latin Vulgate (Clementine)
< | Gospel According to Saint Matthew | >
< previous | Chapter 19 | next >
01  02  03  04  05  06  07  08  09  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25
26  27  28

Christ declares matrimony to be indissoluble: he recommends the making one's self an eunuch for the kingdom of heaven; and parting with all things for him. He shews the danger of riches, and the reward of leaving all to follow him.

[1] Et factum est, cum consumasset Jesus sermones istos, migravit a Galilaea, et venit in fines Judaeae trans Jordanem, [2] et secutae sunt eum turbae multae, et curavit eos ibi. [3] Et accesserunt ad eum pharisaei tentantes eum, et dicentes: Si licet homini dimittere uxorem suam, quacumque ex causa? [4] Qui respondens, ait eis: Non legistis, quia qui fecit hominem ab initio, masculum et feminam fecit eos? Et dixit: [5] Propter hoc dimittet homo patrem, et matrem, et adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne una.

[6] Itaque jam non sunt duo, sed una caro. Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet. [7] Dicunt illi: Quid ergo Moyses mandavit dare libellum repudii, et dimittere? [8] Ait illis: Quoniam Moyses ad duritiam cordis vestri permisit vobis dimittere uxores vestras: ab initio autem non fuit sic. [9] Dico autem vobis, quia quicumque dimiserit uxorem suam, nisi ob fornicationem, et aliam duxerit, moechatur: et qui dimissam duxerit, moechatur. [10] Dicunt ei discipuli ejus: Si ita est causa hominis cum uxore, non expedit nubere.

[11] Qui dixit illis: Non omnes capiunt verbum istud, sed quibus datum est. [12] Sunt enim eunuchi, qui de matris utero sic nati sunt: et sunt eunuchi, qui facti sunt ab hominibus: et sunt eunuchi, qui seipsos castraverunt propter regnum caelorum. Qui potest capere capiat. [13] Tunc oblati sunt ei parvuli, ut manus eis imponeret, et oraret. Discipuli autem increpabant eos. [14] Jesus vero ait eis: Sinite parvulos, et nolite eos prohibere ad me venire: talium est enim regnum caelorum. [15] Et cum imposuisset eis manus, abiit inde.

[16] Et ecce unus accedens, ait illi: Magister bone, quid boni faciam ut habeam vitam aeternam? [17] Qui dixit ei: Quid me interrogas de bono? Unus est bonus, Deus. Si autem vis ad vitam ingredi, serva mandata. [18] Dicit illi: Quae? Jesus autem dixit: Non homicidium facies; non adulterabis; non facies furtum; non falsum testimonium dices; [19] honora patrem tuum, et matrem tuam, et diliges proximum tuum sicut teipsum. [20] Dicit illi adolescens: Omnia haec custodivi a juventute mea: quid adhuc mihi deest?

[21] Ait illi Jesus: Si vis perfectus esse, vade, vende quae habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in caelo: et veni, sequere me. [22] Cum audisset autem adolescens verbum, abiit tristis: erat enim habens multas possessiones. [23] Jesus autem dixit discipulis suis: Amen dico vobis, quia dives difficile intrabit in regnum caelorum. [24] Et iterum dico vobis: Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum caelorum. [25] Auditis autem his, discipuli mirabantur valde, dicentes: Quis ergo poterit salvus esse?

[26] Aspiciens autem Jesus, dixit illis: Apud homines hoc impossibile est: apud Deum autem omnia possibilia sunt. [27] Tunc respondens Petrus, dixit ei: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te: quid ergo erit nobis? [28] Jesus autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super sedes duodecim, judicantes duodecim tribus Israel. [29] Et omnis qui reliquerit domum, vel fratres, aut sorores, aut patrem, aut matrem, aut uxorem, aut filios, aut agros propter nomen meum, centuplum accipiet, et vitam aeternam possidebit. [30] Multi autem erunt primi novissimi, et novissimi primi.

< previous | Chapter 19 | next >