[1] erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum [2] et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis [3] et ait ad illos parabolam istam dicens [4] quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quae perierat donec inveniat illam [5] et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens

[6] et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quae perierat [7] dico vobis quod ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam habente quam super nonaginta novem iustis qui non indigent paenitentia [8] aut quae mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter donec inveniat [9] et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram [10] ita dico vobis gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente

[11] ait autem homo quidam habuit duos filios [12] et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiae quae me contingit et divisit illis substantiam [13] et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose [14] et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse coepit egere [15] et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos

[16] et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat [17] in se autem reversus dixit quanti mercennarii patris mei abundant panibus ego autem hic fame pereo [18] surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in caelum et coram te [19] et iam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis [20] et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum

[21] dixitque ei filius pater peccavi in caelum et coram te iam non sum dignus vocari filius tuus [22] dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calciamenta in pedes [23] et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur [24] quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et coeperunt epulari [25] erat autem filius eius senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum

[26] et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent [27] isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit [28] indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus coepit rogare illum [29] at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer [30] sed postquam filius tuus hic qui devoravit substantiam suam cum meretricibus venit occidisti illi vitulum saginatum

[31] at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt [32] epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est