Balaam, instead of cursing Israel, is obliged to bless them, and prophesy good things of them.

[1] Dixitque Balaam ad Balac: Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. [2] Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram. [3] Dixitque Balaam ad Balac: Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi. [4] Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam: Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper. [5] Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait: Revertere ad Balac, et haec loqueris.

[6] Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum: [7] assumptaque parabola sua, dixit: De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis: Veni, inquit, et maledic Jacob; propera, et detestare Israel. [8] Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur? [9] De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur. [10] Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis Israel? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia.

[11] Dixitque Balac ad Balaam: Quid est hoc quod agis? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis. [12] Cui ille respondit: Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus? [13] Dixit ergo Balac: Veni mecum in alterum locum unde partem Israel videas, et totum videre non possis: inde maledicito ei. [14] Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, aedificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete, [15] dixit ad Balac: Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.

[16] Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait: Revertere ad Balac, et haec loqueris ei. [17] Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac: Quid, inquit, locutus est Dominus? [18] At ille, assumpta parabola sua, ait: Sta, Balac, et ausculta; audi, fili Sephor: [19] non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet? locutus est, et non implebit? [20] Ad benedicendum adductus sum: benedictionem prohibere non valeo.

[21] Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in Israel. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriae regis in illo. [22] Deus eduxit illum de Aegypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis. [23] Non est augurium in Jacob, nec divinatio in Israel: temporibus suis dicetur Jacob et Israeli quid operatus sit Deus. [24] Ecce populus ut leaena consurget, et quasi leo erigetur: non accubabit donec devoret praedam, et occisorum sanguinem bibat. [25] Dixitque Balac ad Balaam: Nec maledicas ei, nec benedicas.

[26] Et ille ait: Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem? [27] Et ait Balac ad eum: Veni, et ducam te ad alium locum: si forte placeat Deo ut inde maledicas eis. [28] Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem, [29] dixit ei Balaam: Aedifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes. [30] Fecit Balac ut Balaam dixerat: imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.