Douay-Rheims DR + LV Latin Vulgate  
Latin Vulgate (Clementine)
< | Gospel According to Saint John | >
< previous | Chapter 8 | next >
01  02  03  04  05  06  07  08  09  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21

The woman taken in adultery. Christ justifies his doctrine.

[1] Jesus autem perrexit in montem Oliveti: [2] et diluculo iterum venit in templum, et omnis populus venit ad eum, et sedens docebat eos. [3] Adducunt autem scribae et pharisaei mulierem in adulterio deprehensam: et statuerunt eam in medio, [4] et dixerunt ei: Magister, haec mulier modo deprehensa est in adulterio. [5] In lege autem Moyses mandavit nobis hujusmodi lapidare. Tu ergo quid dicis?

[6] Hoc autem dicebant tentantes eum, ut possent accusare eum. Jesus autem inclinans se deorsum, digito scribebat in terra. [7] Cum ergo perseverarent interrogantes eum, erexit se, et dixit eis: Qui sine peccato est vestrum, primus in illam lapidem mittat. [8] Et iterum se inclinans, scribebat in terra. [9] Audientes autem unus post unum exibant, incipientes a senioribus: et remansit solus Jesus, et mulier in medio stans. [10] Erigens autem se Jesus, dixit ei: Mulier, ubi sunt qui te accusabant? nemo te condemnavit?

[11] Quae dixit: Nemo, Domine. Dixit autem Jesus: Nec ego te condemnabo: vade, et jam amplius noli peccare. [12] Iterum ergo locutus est eis Jesus, dicens: Ego sum lux mundi: qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae. [13] Dixerunt ergo ei pharisaei: Tu de teipso testimonium perhibes; testimonium tuum non est verum. [14] Respondit Jesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni et quo vado; vos autem nescitis unde venio aut quo vado. [15] Vos secundum carnem judicatis: ego non judico quemquam;

[16] et si judico ego, judicium meum verum est, quia solus non sum: sed ego et qui misit me, Pater. [17] Et in lege vestra scriptum est, quia duorum hominum testimonium verum est. [18] Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater. [19] Dicebant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respondit Jesus: Neque me scitis, neque Patrem meum: si me sciretis, forsitan et Patrem meum sciretis. [20] Haec verba locutus est Jesus in gazophylacio, docens in templo: et nemo apprehendit eum, quia necdum venerat hora ejus.

[21] Dixit ergo iterum eis Jesus: Ego vado, et quaeretis me, et in peccato vestro moriemini. Quo ego vado, vos non potestis venire. [22] Dicebant ergo Judaei: Numquid interficiet semetipsum, quia dixit: Quo ego vado, vos non potestis venire? [23] Et dicebat eis: Vos de deorsum estis, ego de supernis sum. Vos de mundo hoc estis, ego non sum de hoc mundo. [24] Dixi ergo vobis quia moriemini in peccatis vestris: si enim non credideritis quia ego sum, moriemini in peccato vestro. [25] Dicebant ergo ei: Tu quis es? Dixit eis Jesus: Principium, qui et loquor vobis.

[26] Multa habeo de vobis loqui, et judicare; sed qui me misit, verax est; et ego quae audivi ab eo, haec loquor in mundo. [27] Et non cognoverunt quia Patrem ejus dicebat Deum. [28] Dixit ergo eis Jesus: Cum exaltaveris Filium hominis, tunc cognoscetis quia ego sum, et a meipso facio nihil, sed sicut docuit me Pater, haec loquor: [29] et qui me misit, mecum est, et non reliquit me solum: quia ego quae placita sunt ei, facio semper. [30] Haec illo loquente, multi crediderunt in eum.

[31] Dicebat ergo Jesus ad eos, qui crediderunt ei, Judaeos: Si vos manseritis in sermone meo, vere discipuli mei eritis, [32] et cognoscetis veritatem, et veritas liberabit vos. [33] Responderunt ei: Semen Abrahae sumus, et nemini servivimus umquam: quomodo tu dicis: Liberi eritis? [34] Respondit eis Jesus: Amen, amen dico vobis: quia omnis qui facit peccatum, servus est peccati. [35] Servus autem non manet in domo in aeternum: filius autem manet in aeternum.

[36] Si ergo vos filius liberaverit, vere liberi eritis. [37] Scio quia filii Abrahae estis: sed quaeritis me interficere, quia sermo meus non capit in vobis. [38] Ego quod vidi apud Patrem meum, loquor: et vos quae vidistis apud patrem vestrum, facitis. [39] Responderunt, et dixerunt ei: Pater noster Abraham est. Dicit eis Jesus: Si filii Abrahae estis, opera Abrahae facite. [40] Nunc autem quaeritis me interficere, hominem, qui veritatem vobis locutus sum, quam audivi a Deo: hoc Abraham non fecit.

[41] Vos facitis opera patris vestri. Dixerunt itaque ei: Nos ex fornicatione non sumus nati: unum patrem habemus Deum. [42] Dixit ergo eis Jesus: Si Deus pater vester esset, diligeretis utique et me; ego enim ex Deo processi, et veni: neque enim a meipso veni, sed ille me misit. [43] Quare loquelam meam non cognoscitis? Quia non potestis audire sermonem meum. [44] Vos ex patre diabolo estis: et desideria patris vestri vultis facere. Ille homicida erat ab initio, et in veritate non stetit: quia non est veritas in eo: cum loquitur mendacium, ex propriis loquitur, quia mendax est, et pater ejus. [45] Ego autem si veritatem dico, non creditis mihi.

[46] Quis ex vobis arguet me de peccato? Si veritatem dico vobis, quare non creditis mihi? [47] Qui ex Deo est, verba Dei audit. Propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis. [48] Responderunt ergo Judaei, et dixerunt ei: Nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu, et daemonium habes? [49] Respondit Jesus: Ego daemonium non habeo: sed honorifico Patrem meum, et vos inhonorastis me. [50] Ego autem non quaero gloriam meam: est qui quaerat, et judicet.

[51] Amen, amen dico vobis: si quis sermonem meum servaverit, mortem non videbit in aeternum. [52] Dixerunt ergo Judaei: Nunc cognovimus quia daemonium habes. Abraham mortuus est, et prophetae; et tu dicis: Si quis sermonem meum servaverit, non gustabit mortem in aeternum. [53] Numquid tu major es patre nostro Abraham, qui mortuus est? et prophetae mortui sunt. Quem teipsum facis? [54] Respondit Jesus: Si ego glorifico meipsum, gloria mea nihil est: est Pater meus, qui glorificat me, quem vos dicitis quia Deus vester est, [55] et non cognovistis eum: ego autem novi eum. Et si dixero quia non scio eum, ero similis vobis, mendax. Sed scio eum, et sermonem ejus servo.

[56] Abraham pater vester exsultavit ut videret diem meum: vidit, et gavisus est. [57] Dixerunt ergo Judaei ad eum: Quinquaginta annos nondum habes, et Abraham vidisti? [58] Dixit eis Jesus: Amen, amen dico vobis, antequam Abraham fieret, ego sum. [59] Tulerunt ergo lapides, ut jacerent in eum: Jesus autem abscondit se, et exivit de templo.

< previous | Chapter 8 | next >