|
[1] in diebus autem illis crescente numero discipulorum factus est murmur Graecorum adversus Hebraeos eo quod dispicerentur in ministerio cotidiano viduae eorum
[2] convocantes autem duodecim multitudinem discipulorum dixerunt non est aequum nos derelinquere verbum Dei et ministrare mensis
[3] considerate ergo fratres viros ex vobis boni testimonii septem plenos Spiritu et sapientia quos constituamus super hoc opus
[4] nos vero orationi et ministerio verbi instantes erimus
[5] et placuit sermo coram omni multitudine et elegerunt Stephanum virum plenum fide et Spiritu Sancto et Philippum et Prochorum et Nicanorem et Timonem et Parmenam et Nicolaum advenam Antiochenum
[6] hos statuerunt ante conspectum apostolorum et orantes inposuerunt eis manus
[7] et verbum Dei crescebat et multiplicabatur numerus discipulorum in Hierusalem valde multa etiam turba sacerdotum oboediebat fidei
[8] Stephanus autem plenus gratia et fortitudine faciebat prodigia et signa magna in populo
[9] surrexerunt autem quidam de synagoga quae appellatur Libertinorum et Cyrenensium et Alexandrinorum et eorum qui erant a Cilicia et Asia disputantes cum Stephano
[10] et non poterant resistere sapientiae et Spiritui quo loquebatur
[11] tunc submiserunt viros qui dicerent se audisse eum dicentem verba blasphemiae in Mosen et Deum
[12] commoverunt itaque plebem et seniores et scribas et concurrentes rapuerunt eum et adduxerunt in concilium
[13] et statuerunt testes falsos dicentes homo iste non cessat loqui verba adversus locum sanctum et legem
[14] audivimus enim eum dicentem quoniam Iesus Nazarenus hic destruet locum istum et mutabit traditiones quas tradidit nobis Moses
[15] et intuentes eum omnes qui sedebant in concilio viderunt faciem eius tamquam faciem angeli
|
|
|
|