[1] Deus parentum et Domine misericordiae tuae qui fecisti omnia verbo tuo [2] et sapientia tua constituisti hominem ut dominetur creaturae quae a te facta est [3] ut disponat orbem terrarum in aequitate et iustitia et in directione cordis iudicium iudicet [4] da mihi sedium tuarum adsistricem sapientiam et noli me reprobare a pueris tuis [5] quoniam ego servus tuus et filius ancillae tuae sum homo infirmus et exigui temporis et minor ad intellectum iudicii et legum

[6] et si quis erit consummatus inter filios hominum si afuerit ab illo sapientia tua in nihilum conputabitur [7] tu me elegisti regem populo tuo et iudicem filiorum tuorum et filiarum [8] dixisti aedificare templum in monte sancto tuo et in civitate habitationis tuae aram similitudinem tabernaculi sancti tui quod praeparasti ab initio [9] et tecum sapientia quae novit opera tua quae et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in praeceptis tuis [10] mitte illam de sanctis caelis tuis et mitte illam a sede magnitudinis tuae ut mecum sit et mecum laboret et sciam quid acceptum sit apud te

[11] scit enim illa omnia et intellegit et deducet me in operibus meis sobrie et custodiet me in sua potentia [12] et erunt accepta opera mea et disponam populum tuum iuste et ero dignus sedium patris mei [13] quis enim hominum poterit scire consilium Dei aut quis poterit cogitare quid velit Dominus [14] cogitationes enim mortalium timidae et incertae providentiae nostrae [15] corpus enim quod corrumpitur adgravat animam et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem

[16] et difficile aestimamus quae in terra sunt et quae in prospectu sunt invenimus cum labore quae in caelis sunt autem quis investigavit [17] sensum autem tuum quis scivit nisi tu dederis sapientiam et miseris sanctum spiritum tuum de altissimis [18] et sic correctae sunt semitae eorum qui in terris sunt et quae tibi placent didicerunt homines [19] et per sapientiam sanati sunt