[1] magna enim sunt iudicia tua et inenarrabilia verba tua propter hoc indisciplinatae animae erraverunt [2] dum enim persuasum habent iniqui posse dominari nationi sanctae vinculis tenebrarum et longae noctis conpediti inclusi sub tectis fugitivi perpetuae providentiae iacuerunt [3] et dum putant se latere in obscuris peccatis tenebroso oblivionis velamento dispersi sunt paventes horrende et cum admiratione nimia perturbati [4] neque enim quae continebat illos spelunca sine timore custodiebat quoniam sonitus descendens perturbabat illos et personae tristes apparentes pavorem illis praestabant [5] et ignis quidem nulla vis poterat illis lumen praebere nec siderum limpidae flammae inluminare poterant illam noctem horrendam

[6] apparebat autem illis subitaneus ignis timore plenus et timore percussi illius quae non videbatur faciei aestimabant deteriora esse quae videbantur [7] et magicae artis adpositi erant derisus et sapientiae gloriae correptio cum contumelia [8] illi enim qui promittebant timores turbationes expellere se ab anima languente hi cum derisu pleni timore languebant [9] nam et si nihil illos ex monstris perturbabat transitu animalium et serpentium sibilatione commoti tremebundi peribant et aerem quem nulla ratione quis effugere posset negantes se videre [10] cum sit enim timida nequitia dat testimonium condemnata semper enim praesumit saeva conturbata conscientia

[11] nihil enim est timor nisi praesumptionis adiutorium proditio cogitationis auxiliorum [12] et dum ab intro minor est expectatio maiorem putat scientiam eius causae de qua tormentum praestat [13] illi autem qui inpotentem vere noctem et ab infimis et ab altissimis inferis supervenientem eundem somnum dormientes [14] aliquando monstrorum exagitabantur timore aliquando animae deficiebant traductione subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat [15] deinde si quicumque ex illis decidisset custodiebatur in carcere sine ferro reclusus

[16] si enim rusticus quis erat aut pastor aut agri laborum operarius praeoccupatus esset ineffugibilem sustinebat necessitatem [17] una enim catena tenebrarum omnes erant conligati sive spiritus sibilans aut inter spissos ramos avium sonus suavis aut vis aquae decurrentis nimium [18] aut sonus validus praecipitarum petrarum aut ludentium animalium cursus invisus aut mugientium valida bestiarum vox aut resonans de altissimis montibus echo deficientes faciebat illos prae timore [19] omnis enim orbis terrarum limpido luminabatur lumine et non inpeditis operibus continebatur [20] solis autem illis superposita erat gravis nox imago tenebrarum quae superventura illis erat ipsi ergo sibi erant graviores tenebris