[1] post haec vero cum esset dies festus Domini et factum esset prandium bonum in domo Tobis [2] dixit filio suo vade et adduc aliquos ex tribu nostra timentes Deum et epulentur nobiscum [3] cumque abisset reversus nuntiat unum ex filiis Israhel iugulatum iacere in platea statimque exiliens de accubitu suo relinquens prandium ieiunus pervenit ad corpus [4] tollensque illud portavit ad domum suam occulte ut dum sol occubuisset caute sepeliret eum [5] cumque occultasset corpus manducavit panem cum luctu et tremore

[6] memorans illum sermonem quem dixit Dominus per Amos prophetam dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum [7] cum vero sol occubuisset abiit et sepelevit eum [8] arguebant autem illum omnes proximi sui dicentes iam huius rei causa interfici iussus es et vix effugisti mortis imperium et iterum sepelis mortuos [9] sed Tobias plus timens Deum quam regem rapiebat corpora occisorum et occultabat in domo sua et mediis noctibus sepeliebat ea [10] contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura veniens domum iactasset se iuxta parietem et obdormisset

[11] ex nido hirundinum dormienti illi calida stercora insiderent super oculos eius fieretque caecus [12] hanc autem temptationem ideo permisit Dominus evenire illi ut posteris daretur exemplum patientiae eius sicut et sancti Iob [13] nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit et mandata eius custodierit non est contristatus contra Deum quod plaga caecitatis evenerit ei [14] sed inmobilis in Dei timore permansit agens gratias Deo omnibus diebus vitae suae [15] nam sicut beato Iob insultabant reges ita isti parentes et cognati eius et inridebant vitam eius dicentes

[16] ubi est spes tua pro qua elemosynas et sepulturas faciebas [17] Tobias vero increpabat eos dicens nolite ita loqui [18] quoniam filii sanctorum sumus et vitam illam expectamus quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo [19] Anna vero uxor eius ibat ad textrinum opus cotidie et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat deferebat [20] unde factum est ut hedum caprarum accipiens detulisset domi

[21] cuius cum vocem balantis vir eius audisset dixit videte ne forte furtivus sit reddite eum dominis suis quia non licet nobis ex furto aliquid aut edere aut contingere [22] ad haec uxor eius irata respondit manifeste vana facta est spes tua et elemosynae tuae modo paruerunt [23] atque his et aliis huiusmodi verbis exprobrabat ei