Si vere utique. David reproveth the wicked, and foretelleth their punishment.

[1] In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem. [2] Si vere utique justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum. [3] Etenim in corde iniquitates operamini; in terra injustitias manus vestrae concinnant. [4] Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero, locuti sunt falsa. [5] Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdae et obturantis aures suas,

[6] quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. [7] Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus. [8] Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur. [9] Sicut cera quae fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem. [10] Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos.

[11] Laetabitur justus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris. [12] Et dicet homo: Si utique est fructus justo, utique est Deus judicans eos in terra.