[1] Simon Onii filius sacerdos magnus qui in vita sua suffulsit domum et in diebus suis corroboravit [2] templi etiam altitudo ab ipso fundata est duplex aedificatio excelsa parietis templi [3] in diebus ipsius remanaverunt putei aquarum et quasi mare adimpleti sunt supra modum [4] qui curavit gentem suam et liberavit illam a pernicie [5] qui praevaluit amplificare civitatem qui adeptus est gloriam in conversatione gentis et ingressum domus et atrii amplificatus est

[6] quasi stella matutina in medio nebulae et quasi luna plena in diebus suis lucet [7] et quasi sol refulgens sic ille effulsit in templo Dei [8] quasi arcus effulgens in nebulam gloriae et quasi flos rosarum in diebus veris quasi lilia quae sunt in transitu aquae et quasi tus redolens in diebus aestatis [9] quasi ignis effulgens et tus ardens in igni [10] quasi vas auri solidum ornatum omni lapide pretioso

[11] quasi oliva pullulans et gyrus in altitudinem se tollens in accipiendo ipsum stolam gloriae et vestiri eum consummatione virtutis [12] in ascensu altarii sancti gloriam dedit sanctitatis amictum [13] in accipiendo autem partes de manu sacerdotum et ipse stans iuxta aram circa illum corona fratrum quasi plantatio cedri in monte Libano [14] sic circa illum steterunt quasi rami in palma et omnes filii Aaron in gloria sua [15] oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israhel et consummationem fungens in ara amplificare oblationem excelsi Regis

[16] porrexit manum suam in libatione et libavit de sanguine uvae [17] et fudit in fundamenta altarii odorem divinum excelso Principi [18] tunc exclamaverunt filii Aaron in tubis productilibus sonaverunt et auditam fecerunt magnam vocem in memoriam coram Deo [19] tunc omnis populus simul properaverunt et ceciderunt in faciem super terram adorare Dominum suum et dare preces Deo omnipotenti excelso [20] et amplificaverunt psallentes in vocibus suis et in magna domo auctus est sonus suavitate plenus

[21] et rogavit populus Dominum excelsum in prece usque dum perfectus est honor Domini et munus suum perfecerunt [22] tunc descendens extulit manus suas in omnem congregationem filiorum Israhel dare gloriam Deo a labiis suis et in nomine ipsius gloriari [23] et iteravit orationem suam volens ostendere virtutem Dei [24] et nunc orate Dominum omnium qui magna fecit in omni terra qui auxit dies nostros a ventre matris nostrae et fecit nobiscum secundum suam misericordiam [25] det nobis iucunditatem cordis et fieri pacem in diebus nostris in Israhel per dies sempiternos

[26] credere Israhel nobiscum esse misericordiam Dei ut sanet vos in diebus suis [27] duas gentes odit anima mea tertia autem non est gens quam oderim [28] qui sedent in monte Seir et Philisthim et stultus populus qui habitat in Sicimis [29] doctrinam sapientiae et disciplinae scripsi in codice isto Iesus filius Sirach Hierosolymita qui renovavit sapientiam de corde suo [30] beatus qui in istis versatur bonis qui ponit illa in corde suo sapiens erit semper

[31] si enim haec fecerit ad omnia valebit quia lux Dei vestigium eius est